غزل_موهایت_

بانوی من با موهایت ور نرو اینقدر
دین و ایمانم دارد میرود نکن اینقدر
تسبیح پاره میکنم و مُهر میشکنم
خسته شدم از دو خدایی نکن اینقدر

آیه آیه ی قرآن را میچسبانم به هم
یا تو یا کلِ سوره ها را میریزم به هم
تهدید میکنم خدا را دیگر نمیترسم
مستی موهایت ظرفیتم را ریخت به هم

درون جهنم قدم میزنم با تو و آرامم
موهای آتشینت هار شده و من رامم
به همه ی گناهانم اعتراف میکنم
بیا و بپز من را در کوره ات من خامم..

..یک مشت نوشته...